|
|
|
|
|
BIOS چيست؟
منبع : از گروه computer4all BIOS يکی از متداولترين موارد کاربرد حافظه های Flash ، استفاده از آنان در BIOS)Basic Input/Output System) است . BIOS اين اطمينان را به عناصر سخت افزاری نظير : تراشه ها ، هارد يسک ، پورت ها ، پردازنده و ... خواهد داد که بدرستی عمليات خود را در کنار يکديگر انجام دهند. هر کامپيوتر ( شخصی ، دستی ) دارای يک ريزپردازنده بعنوان واحد پردازشگر مرکزی است . ريزپردازنده يک المان سخت افزاری است .بمنظور الزام پردازنده برای انجام يک عمليات خاص، می بايست مجموعه ای از دستورالعمل ها که نرم افزار ناميده می شوند نوشته شده و در اختيار پردازنده قرار گيرد. از دو نوع نرم افزار استفاده می گردد : - سيستم عامل : سيستم عامل مجموعه ای از خدمات مورد نياز برای اجرای يک برنامه را فراهم می نمايد. ويندوز 98 ، 2000 و يا لينوکس نمونه هائی از سيستم های عامل می باشند. - برنامه های کاربردی : برنامه های کاربردی نرم افزارهائی هستند که بمنظور تامين خواسته های خاصی طراحی و در اختيار کاربران گذاشته می شوند. برنامه هائی نظير : Word ، Excel و ... نمونه هائی از اين نوع نرم افزارها می باشند. BIOS در حقيقت نوع سومی از نرم افزارها بوده که کامپيوتر بمنظور عملکرد صحيح خود به آن نياز خواهد داشت. خدمات ارائه شده توسط BIOS نرم افزار BIOS دارای وطايف متعددی است . ولی بدون شک مهمترين وظيفه آن استقرار سيستم عامل در حافظه است . زمانيکه کامپيوتر روشن و ريزپردازنده سعی در اجرای اولين دستورالعمل های خود را داشته باشد ، می بايست دستورالعمل های اوليه از مکان ديگر در اختيار آن گذاشته شوند ( در حافظه اصلی کامپيوتر هنوز اطلاعاتی قرار نگرفته است ) دستورالعمل های مورد نظر را نمی توان از طريق سيستم عامل در اختيار پردازنده قرار داد چراکه هنوز سيستم عامل در حافظه مستقر نشده و همچنان بر روی هارد ديسک است . مشکل اينجاست که می بايست با استفاده از روشهائی به پردازنده اعلام گردد که سيستم عامل را به درون حافظه مستقر تا در ادامه زمينه استفاده از خدمات سيستم عامل فراهم گردد. BIOS دستورالعمل های لازم را در اين خصوص ارائه خواهد کرد. برخی از خدمات متداول که BIOS ارائه می دهد ، بشرح زير می باشد: - يک برنامه تست با نام POST بمنظور بررسی صحت عملکرد عناصر سخت افراری - فعال کردن تراشه های BIOS مربوط به ساير کارت های نصب شده در سيستم نظير : کارت گرافيک و يا کنترل کننده SCSI - مديريت مجموعه ای از تنظيمات در رابطه با هارد ديسک،Clock و ... BIOS ، يک نرم افزار خاص است که بعنوان اينترفيس ( ميانجی ) بين عناصر اصلی سخت افزارهای نصب شده بر روی سيستم و سيستم عامل ايفای وظيفه می نمايد. نرم افزار فوق اغلب در حافظه هائی از نوع Flash و بصورت يک تراشه بر روی برد اصلی نصب می گردد. در برخی حالات تراشه فوق يک نوع خاص از حافظه ROM خواهد بود. زمانيکه کامپيوتر روشن می گردد BIOS عمليات متفاوتی را انجام خواهد داد: - بررسی محتويات CMOS برای آگاهی از تنظيمات خاص انجام شده - لود کردن درايورهای استاندارد و Interrupt handlers - مقدار دهی اوليه ريجسترها و مديريت Power - اجرای برنامه POST بمنظور اطمينان از صحت عملکرد عناصر سخت افزاری - تشخيص درايوی که سيستم می بايست از طريق آن راه اندازی (Booting) گردد. - مقدار دهی اوليه برنامه مربوط به استقرار سيستم عامل در حافظه (Bootstrap) اولين موردی را که BIOS بررسی خواهد کرد، اطلاعات ذخيره شده در يک نوع حافظه RAM با ظرفيت 64 بايت است . اطلاعات فوق بر روی تراشه ای با نام CMOS)Complementry metal oxid semiconductor) ذخيره می گردند. CMOS شامل اطلاعات جزئی در رابطه با سيستم بوده و درصورت بروز هر گونه تغييردر سيستم، اطلاعات فوق نيز تغيير خواهند کرد. BIOS از اطلاعات فوق بمنظور تغيير و جايگزينی مقادير پيش فرض خود استفاده می نمايد. Interrupt handlers نوع خاصی از نرم افزار بوده که بعنوان يک مترجم بين عناصر سخت افزاری و سيستم عامل ايفای وظيفه می نمايد.مثلا" زمانيکه شما کليدی را برروی صفحه کليد فعال می نمائيد، سيگنال مربوطه، برای Interrupt handler صفحه کليد ارسال شده تا از اين طريق به پردازنده اعلام گردد که کداميک از کليدهای صفحه کليد فعال شده اند. درايورها يک نوع خاص ديگر از نرم افزارها بوده که مجموعه عمليات مجاز بر روی يک دستگاه را تبين و راهکارهای ( توابع ) مربوطه را ارائه خواهند. اغلب دستگاه های سخت افزاری نظير: صفحه کليد، موس ، هارد و فلاپی درايو دارای درايورهای اختصاصی خود می باشند. با توجه به اينکه BIOS بصورت دائم با سيگنال های ارسالی توسط عناصر سخت افزاری مواجه است ، معمولا" يک نسخه از آن در حافظه RAM تکثير خواهد شد. راه اندازی ( بوتينگ، Booting) کامپيوتر پس از روشن کردن کامپيوتر، BIOS بلافاصله عمليات خود را آغاز خواهد کرد. در اغلب سيستم ها ، BIOS در زمان انجام عمليات مربوطه پيام هائی را نيز نمايش می دهد ( ميزان حافظه، نوع هارد ديسک و ...) بمنظور آماده سازی کامپيوتر برای ارائه خدمات به کاربران، BIOS مجموعه ای از عمليات را انجام می دهد. پس از بررسی و آگاهی از تنظيمات موجود در CMOS و استقرار Interrupt handler در حافظه RAM ، کارت گرافيک بررسی می گردد. اغلب کارت های گرافيک ، دارای BIOS اختصاصی بوده که حافظه و پردازنده مربوط به کارت گرافيک را مقدار دهی اوليه می نمايد. در صورتيکه BIOS اختصاصی برای کارت گرافيک وجود نداشته باشد از درايور استانداری که در ROM ذخيره شده است ، استفاده و درايو مربوطه فعال خواهد شد ( درايور استاندارد کارت گرافيک ) در ادامه BIOS نوع راه اندازی ( راه اندازی مجدد (Rebbot) و يا راه اندازی اوليه (Cold Boot ) را تشخيص خواهد داد .برای تشخيص موضوع فوق، از محتويات آدرس 0000:0472 حافظه استفاده می گردد. در صورتيکه در آدررس فوق مقدار 123h موجود باشد ، بمنزله "راه اندازی مجدد" بوده و برنامه BOIS بررسی صحت عملکرد حافظه را انجام نخواهد داد. در غير اينصورت ( در صورت وجود هر مقدار ديگر در آدرس فوق ) يک "راه اندازی اوليه " تلقی می گردد. در اين حالت بررسی صحت عملکرد و سالم بودن حافظه انجام خواهد شد. در ادامه پورت های سريال و USB برای اتصال صفحه کليد وموس بررسی خواهند شد. در مرحله بعد کارت های PCI نصب شده بر روی سيستم بررسی می گردند. در صورتيکه در هر يک از مراحل فوق BIOS با اشکالی برخورد نمايد با نواختن چند Beep معنی دار، مورد خطاء را اعلام خواهد کرد. خطاهای اعلام شده اغلب به موارد سخت افزار سيستم مربوط می گردد. برنامه BIOS اطلاعاتی در رابطه با نوع پردازنده ، فلاپی درايو ، هارد ديسک ، حافظه تاريخ و شماره ( ورژن ) برنامه BIOS ، نوع صفحه نمايشگر را نمايش خواهد داد. در صورتيکه بر روی سيستم از آداپتورهای SCSI استفاده شده باشد ، BIOS درايور مربوطه آن رااز BIOS اختصاصی آداپتور فعال و BIOS اختصاصی اطلاعاتی را در رابطه با آداپتور SCSI نمايش خواهد داد. در ادامه برنامه BIOS نوع درايوی را که می بايست فرآيند انتقال سيستم عامل از آن آغاز گردد را تشخيص خواهد داد. برای نيل به هدف فوق از تنظيمات موجود در CMOS استفاده می گردد. اولويت درايو مربوطه برای بوت سيستم متغير و به نوع سيستم بستگی دارد. اولويت فوق می تواند شامل مواردی نظير : A,C,CD و يا C,A,CD و ... باشد.(A نشاندهنده فلاپی درايو C نشاندهنده هاردديسک و CD نشاندهنده درايو CD-ROM است ) در صورتيکه درايو مشخص شده شامل برنامه های سيستم عامل نباشد پيام خطائی نمايش داده خواهد شد. (Non System disk or disk error ) پيکربندی BIOS در بخش قبل اشاره گرديد که BIOS در موارد ضروری از تنظيمات ذخيره شده در CMOS استفاده می نمايد. برای تغيير دادن تنظيمات مربوطه می بايست برنامه پيکربندی CMOS فعال گردد. برای فعال کردن برنامه فوق می بايست در زمان راه اندازی سيستم کليدهای خاصی را فعال تا زمينه استفاده از برنامه فوق فراهم گردد. در اغلب سيستم ها بمنظور فعال شدن برنامه پيکربندی کليد Esc يا Del يا F1 يا F2 يا Ctrl-Esc يا Ctrl-Alt-Esc را می بايست فعال کرد.( معمولا" در زمان راه اندازی سيستم نوع کليدی که فشردن آن باعث فعال شدن برنامه پيکربندی می گردد، بصورت يک پيام بر روی صفحه نمايشگر نشان داده خواهد شد ) پس از فعال شدن برنامه پيکربندی با استفاده از مجموعه ای از گزينه های می توان اقدام به تغيير پارامترهای مورد نظر کرد. تنظيم تاريخ و زمان سيستم ، مشخص نمودن اولويت درايو بوت، تعريف يک رمز عبور برای سيستم ، پيکربندی درايوها ( هارد، فلاپی ، CD) و ... نمونه هائی از گزينه های موجود در اين زمينه می باشند. در زمان تغيير هر يک از تنظيمات مربوطه در CMOS می بايست دقت لازم را بعمل آورد چراکه در صورتيکه عمليات فوق بدرستی انجام نگيرد اثرات منفی بر روی سيستم گذاشته و حتی در مواردی باعث اختلال در راه اندازی سيستم خواهد شد. BIOS از تکنولوژی CMOS بمنظور ذخيره کردن تنظيمات مربوطه استفاده می نمايد . در اين تکنولوژی يک باتری کوچک ليتيوم انرژی(برق) لازم برای نگهداری اطلاعات بمدت چندين سال را فراهم می نمايد ارتقاء برنامه BIOS تغيير برنامه BIOS بندرت انجام می گيرد. ولی در موارديکه سيستم قديمی باشد، ارتقاء BIOS ضروری خواهد بود.با توجه به اينکه BIOS در نوع خاصی از حافظه ROM ذخيره می گردد، تغيير و ارتقاء آن مشابه ساير نرم افزارها نخواهد بود. بدين منظور به يک برنامه خاص نياز است . برنامه های فوق از طريق توليد کنندگان کامپيوتر و يا BIOS عرضه می گردند. در زمان راه اندازی سيستم می توان تاريخ ، شماره و نام توليد کننده BIOS را مشاهده نمود. پس از مشخص شدن نام سازنده BIOS ، با مراجعه به وب سايت سازنده ، اطمينان حاصل گردد که برنامه ارتقاء BIOS از طرف شرکت مربوطه عرضه شده است . در صورتيکه برنامه موجود باشد می بايست آن را Download نمود. پس از اخذ فايل( برنامه) مربوطه آن را بر روی ديسکت قرار داده و سيستم را از طريق درايو A ( فلاپی درايو) راه اندازی کرد. در اين حالت برنامه موجود بر روی ديسکت، BIOS قديمی را پاک و اطلاعات جديد را در BIOS می نويسد. در زمان ارتقاء BIOS حتما" می بايست به اين نکته توجه گردد که از نسخه ای که کاملا" با سيستم سازگاری دارد، استفاده گردد در غير اينصورت BIOS با اشکال مواجه شده و امکان راه اندازی سيستم وجود نخواهد داشت .! __________________ ![]() ------------------------------------------------------------------------- ![]() |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه سی ام فروردین 1385ساعت 5:52 بعد از ظهر توسط غريبه
|
|
||
|
|
|
|
|
آشنايي با SCSI
اکثر کامپيوترهای شخصی از يک درايو IDE برای اتصال هارد ديسک و يک گذزگاه PCI برای اضافه کردن عناصر سخت افزاری ديگر به کامپيوتر استفاده می نمايند. تعداد ديگری از کامپيوترها از يک نوع گذرگاه با نام Small Computer System Interface)SCSI) برای اضافه کردن عناصر مورد نظر به کامپيوتر استفاده می نمايند. عناصر سخت افزاری مورد نظر می تواند يکی از تجهيزات زير باشد: هارد ديسک اسکنر CD-ROM/RW چاپگر Tape مبانی SCSI SCSI ، از ايده های مطرح شده توسط Shugart Associates System Interface)SASI) استفاده نموده است . SASI در سال 1981 توسط شرکت Shugart و با همکاری شرکت NCR ابداع گرديد. در سال 1981 نسخه استاندارد شده SASI با نام SCSI عرضه گرديد. تکنولوژی فوق دارای مزايای زير است : سرعت آن بالا است ( 160 مگابايت در ثانيه ) مطمئن تر و قابل اعتماد تر است امکان استقرار ( اتصال ) چندين دستگاه بر روی يک گذرگاه را فراهم می نمايد. در اکثر سيستم ها قابل استفاده است . در رابطه با تکنولوژی SCSI ملاحظاتی نيز وجود دارد : برای يک کامپيوتر خاص می بايست پيکربندی گردد دارای امکانات محدود حمايتی در سطح BIOS است دارای مدل های متفاوت از بعد سرعت و نوع کانکتور است دارای يک اينترفيس نرم افزاری نيست اغلب کاربران کامپيوتر در زمان استفاده از SCSI با توجه به انواع متفاوت آن (Ultra ،Fast,Wide و حتی ترکيبی از اسامی فوق ) دچار سردرگمی می گردند. انواع SCSI در حال حاضر سه مشخصه کلی ( نوع ) برای SCSI وجود دارد . - SCSI-1 . مشخصه اوليه ارائه شده برای SCSI در سال 1986 است . - SCSI-2 . استاندارد ارائه شده در سال 1994 است . مهمترين ويژگی مدل فوق، ارائه مجموعه دستورات خط دستوری ( 18 دستور) برای انجام عمليات ضروری و حمايتی در رابطه با دستگاههای SCSI است. در مدل فوق امکان مضاعف نمودن سرعت از 5 مگاهرتز به 10 مگاهرتر( Fast SCSI) و مضاعف نمودن عرض گذرگاه از هشت بيت به شانزده بيت و افزايش تعداد دستگاهها تا پانزده (Wide SCSI) و يا تلفيقی از هر دو وجود دارد (Fast/Wide SCSI) . در مدل فوق امکان " صف بندی دستورات " نيز مطرح گرديد . در چنين مواردی يک دستگاه SCSI-2 قادر به ذخيره مجموعه ای از دستورات مربوط به کامپيوتر ميزبان (Host) و تعيين اولويت برای هر يک خواهد بود. - SCSI-3 . استاندارد فوق در سال 1995 ارائه شده است . مهمترين ويژگی استاندارد فوق استفاده از مجموعه ای استانداردهای ديگر در بطن خود است .استاندارهای جانبی بر اساس نسخه ها یمتفاوت SCSI Parallel Interface)SPI) ( روش ارتباط دستگاههای SCSI با يکديگر را مشخص می نمايد ) ارائه شده اند و اغلب مشخصه های SCSI-3 با واژه های "Ultra" آغاز می گردند. ( Ultra برای SPI و Ultra2 برای SPI-2 و Ultra3 برای SPI-3 ) . مشخصات SCSI در يک سيستم SCSI سه عنصر اساسی وجود دارد : کنترل کننده دستگاه کابل کنترل کننده بمنزله قلب يک سيستم SCSI است . کنترل کننده بعنوان يک اينترفيس بين تمام دستگاههای موجود بر روی گذرگاه SCSI و کامپيوتر است . کنترل کننده را " آداپتور ميزبان " (Host adapter) نيز می گويند. کنترل کننده از لحاظ فيزيکی می تواند شامل يک کارت بوده که آن را بر روی يکی از اسلات ها ی موجود در برد اصلی نصب و يا بصورت از قبل ساخته شده بر روی برد اصلی باشد. بر روی کنترل کننده BIOS مربوطه وجود دارد. BIOS يک نوع حافظه ROM و يا Flash بوده و شامل نرم افزارهای مورد نياز برای دستيابی و کنترل دستگاه موجود بر روی گذرگاه SCSI است . معمولا" هر يک از دستگاههای موجود بر روی گذرگاه SCSI دارای يک آداپتور از قبل ساخته شده SCSI بوده که امکان ارتباط دستگاه با گذرگاه SCSI را فراهم می نمايد. مثلا" يک هارد SCSI دارای يک مدار کنترلی کوچک بوده که شامل يک کنترل کننده برای مکانيزم درايو و يک آداپتور برای گذرگاه SCSI است . دستگاههای همراه با يک آداپتور از قبل ساخته شده را Embedede SCSI device می گويند. هر دستگاه SCSI می بايست دارای يک شناسه (ID) منحصر بفرد باشد. همانگونه که در بخش قبل مشاهده گرديد يک گذرگاه SCSI قادر به حمايت از هشت يا شانزده دستگاه با توجه به مشخصات فنی مربوطه است . برای يک گذرگاه هشت دستگاهی ، شناسه دارای محدوده صفر تا هفت خواهد بود. برای يک گذرگاه شانزده دستگاهی، شناسه دارای محدوده صفر تا پانرده خواهد بود. يکی از شناسه های با اولويت بالا ( شناسه صفر) می بايست توسط کنترل کننده SCSI استفاده گردد در چنين حالتی تعداد دستگاه ها ی مورد نظر جهت اتصال ، به هفت و يا پانزده عدد تنزل پيدا خواهد کرد. اغلب دستگاههای SCSI دارای امکانات سخت افزاری لازم در خصوص پيکربندی شناسه دستگاه می باشند. برخی ديگر از دستگاهها امکان پيکربندی شناسه را از طريق نرم افزار فراهم می نمايند. اغلب کارت های SCSI از نوع Plug&Play ، عمليات اختصاص شناسه به دستگاه را بصورت اتوماتيک انجام می دهند. هر يک از دستگاه های موجود بر روی گذرگاه SCSI می بايست دارای يک شناسه منحصر بفرد باشند در غير اينصورت دچار مشکلاتی خواهيم شد. هفت نوع کانکتور SCSI وجود دارد ( حداقل ) برخی از آنها ممکن است با يک نوع خاص SCSI سازگاری نداشته باشند. کانکنورهای فوق عبارتند از : DB-25 (SCSI-1) 50-pin internal ribbon (SCSI-1, SCSI-2, SCSI-3) 50-pin Alternative 2 Centronics (SCSI-1) 50-pin Alternative 1 high density (SCSI-2) 68-pin B-cable high density (SCSI-2) 68-pin Alternative 3 (SCSI-3) 80-pin Alternative 4 (SCSI-2, SCSI-3) صرفنظر از نوع کانکتور استفاده شده تمام گذرگاه های SCSI می بايست Terminate گردند. Termination Termination بدين مفهوم است که انتهای هر گذرگاه SCSI توسط يک مدار مقاومت ، می بايست بسته گردد.در صورتيکه گذرگاه باز بماند ، سيگنال های الکتريکی ارسالی برای گذرگاه قادر به برگشت بر روی گذرگاه بوده و بدين ترتيب می تواند باعث بروز اختلال در ارتباط بين دستگاههای SCSI و کنترل کننده SCSI گردد. صرفا" از دو Terminator استفاده می گردد ( هر سر گذرگاه SCSI يک عدد ) در صورتيکه فقط يک دستگاه ( داخلی و يا خارجی ) وجود داشته باشد ، کنترل کننده SCSI صرفا" در يک نقطه Terminate خواهد شد. در صورتيکه دو دستگاه ( داخلی و يا خارجی ) وجود داشته باشد ، آخرين دستگاه موجود در هر مجموعه می بايست Terminate گردد. Terminator دارای انواع متفاوتی بوده و می توان آنها را در دو گروه عمده : Passive و Active تقسيم بندی کرد. از Terminator با خصوصيت Passive در مواردی استفاده می گردد که سيستم های SCSI از سرعت استاندارد گذرگاه تبعيت کرده و دارای مسافت کوتاهی ( حدود سه فوت ) بين دستگاه و کنترل کننده SCSI وجود داشته باشد. از Terminator با خصوصيت Active در موارديکه سيستم های SCSI سريع بوده و يا سيستم ها با دستگاه دارای مسافتی بيش از سه فوت باشند، استفاده بعمل می آيد. يکی ديگر ازفاکتورهای موجود در رابطه با Terminator ، نوع گذرگاه مربوطه است . SCSI از سه نوع سيگنالينگ گذرگاه استفاده می نمايد. سيگنالينگ روشی است که پالس های الکتريکی در طول کابل حرکت می نمايند. - Single Ended)SE) . متداولترين نوع سيگنالينگ در کامپيوترهای شخصی است . کنترل کننده ، سيگنال را توليد و آن را از طريق يک خط داده برای تمام دستگاهها ی موجود بر روی گذرگاه ارسال می دارد. هر دستگاه مشابه Ground رفتار می نمايد.در ادامه بتدريج سيگنال قدرت خود رااز دست می دهد. حداکثر مسافت مربوطه ده فوت ( سه متر) است . - High-Voltage differential)HVD) . در اين روش از يک خط داده بالا و يک خط داده پايين استفاده می گردد. هر يک از دستگاههای موجود بر روی گذرگاه SCSI دارای يک تراتسيور می باشند .زمانيکه کنترل کننده با دستگاه ارتباط برقرار می نمايد ، دستگاههای موجود بر روی گذرگاه ، سيگنال را دريافت و آن را ارسال تا سيگنال به مقصد نهائی خود برسد . بدين صورت می توان مسافت بين کنترل کننده و دستگاه بيشتر گردد . ( 80 فوت يا 25 متر ) - Low-Voltage differentila)LVD) . يک روش اقتباس شده از سيگنالينگ HVD بوده و در اکثر موارد مشابه HVD رفتار می نمايد. مهمترين تفاوت اين است که تراتسيورها کوچکتر شده و درون هر يک از آداپتورهای SCSI مربوط به دستگاهها ، قرار می گيرند.حداکثر مسافت مربوطه 40 فوت ( 12 متر ) است . HVD و LVD از Passive Terminator استفاده می نمايند. با اينکه ممکن است مسافت موجود بيش از سه فوت باشد ولی ترانسيور ها اين اطمينان را بوجود خواهند آورد سيگنال قدرت خود را خواهد داشت ( از يک طرف گذرگاه تا طرف ديگر گذرگاه ) __________________ ![]() ------------------------------------------------------------------------- ![]() |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه سی ام فروردین 1385ساعت 1:4 بعد از ظهر توسط غريبه
|
|
||
|
|
|
||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
|
+
نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم فروردین 1385ساعت 4:31 بعد از ظهر توسط غريبه
|
|
|||||||||||||||||||
|
|
|
|||
|
||||
|
+
نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم فروردین 1385ساعت 4:29 بعد از ظهر توسط غريبه
|
|
||||
|
|
|
|
|
Set Password در اين بخش شما مي توانيد براي جلوگيري از سوء استفاده احتمالي از برنامه و يا جلوگيري از استفاده افراد ناشي از برنامه براي برنامه خود پسورد بگذاريد . Exit با اين گزينه از برنامه خارج مي شويد . در صورتيكه عملي را Apply ننموده باشيد برنامه از شما براي خروج اجازه خواهد خواست ـ منوي View همانطور كه قبلاً نيز اشاره شد از اين منو براي كاستن يا افزودن تولبارها و يا تغيير منظره ديد پنجره استفاده مي شود . در اين منو در مورد آخرين زيرمنو Operations Pending كمي توضيح خواهيم داد : در اين بخش تمام اعمالي كه بر روي هارد ديسك انجام داده شده است به ترتيب نشان داده شده است ( در حقيقت شبيه تاريخچه History مي باشد ) شما از طريق همين بخش مي توانيد كارهاي انجام شده را اِعمال كنيد يا از بين ببريد . ـ منوي Disk ![]() زير منوهاي اين منو با انتخاب نام ديسك ( Disk 1 يا Disk2 ) در بخش ليست پارتيشنها فعال مي گردد . منوي اول Delete All Partitions.. تمام پارتيشن هاي ديسك انتخاب شده را پاك مي كند . منوي دوم Properties اطلاعاتي در مورد ديسكت انتخاب شده به ما مي دهد . در اينجا هم مي توانيد گزينه هايي همانند گزينه هاي موجود در بخش Pereferences را مشاهده نماييد . ـ منوي Partition Browse از طريق اين گزينه شما مي توانيد بدون خروج از برنامه از اطلاعات موجود در پارتيشن انتخاب شده مطلع شويد . Move / Resize از طريق گزينه شما مي توانيد اندازه پارتيشن انتخاب شده را بوسيله نوار لغزنده بالاي صفحه يا وارد نمودن اعداد مشخص در فيلدهاي مربوط كم يا زياد كنيد . ( قبل از انجام اين كار ، بايد از طريق گزينه Windows Defragmenter در منوي Partition عمل دفراگ درايوهاي مورد نظر را انجام دهيد . ) براي Move نمودن يك پارتيشن بايد فضايي كه براي پارتيشن ديگري اختصاص داده نشده باشد در نزديكي پارتيشن مذكور وجود داشته باشد . اگر چنين چيزي موجود نباشد پارتيشني را داراي فضاي خالي مي باشد كوچكتر نماييد و آنگاه پارتيشني را كه مي خواهيد Move كنيد به آن قسمت خالي كه با كوچك نمودن پارتيشن حاصل شده است انتقال دهيد . حتماً در نظر داشته باشيد كه عمل Move را در مورد پارتيشن BOOT يا Active انجام ندهيد . بخش انتخاب مربوط به Cluster size فقط براي سيستم فايل هاي 16 و 32 مي باشد . Cluster size سيستم فايل هاي NTFS را از طريق منوي Partition . Advanced . Resize Clusters. انجام دهيد . Copy : از طريق اين گزينه شما مي توانيد يك پارتيشن ديگري عيناً و همانند پارتيشن انتخاب شده بسازيد . براي اين كار شما به فضايي هم اندازه يا بيشتر از فضاي پارتيشن انتخاب شده نياز داريد . در پنجره مربوطه و در ليست پايين رو ديسكي را مي خواهيد كار كپي را برروي آن انجام دهيد مشخص نماييد . اگر چنانچه پارتيشني كه كپي نموده ايد ظرفيت آن كمتر از ظرفيت فضاي آزاد بر روي ديسك است مي توانيد يكي از گزينه هاي Beginning of free space ( از ابتداي فضاي آزاد ) يا End of free space( از انتهاي فضاي آزاد ) را به دلخواه خود انتخاب نماييد ، ( پيش فرض برنامه از ابتداي فضاي آزاد مي باشد ) . اگر چنانچه گزينه مذكور را از انتهاي فضاي آزاد انتخاب نموديد حتماً بايد از نوع سيستم فايل و درست بودن پارتيشن خود مطمئن شده و مقدار فضاي باقي مانده نيز قابل دسترسي باشد . در بخش ليست پارتيشنها نيز پارتيشن مربوط را كليك كنيد و كليد Ok را بزنيد . Create : با اين گزينه شما مي توانيد فضاي خالي روي ديسك را پارتيشن بندي نماييد . ـ گزينه Creat as : كه يك ليست پايين رو مي باشد داراي دو گزينه Logical Partition ( پارتيشن منطقي ) و Primary Partition ( پارتيشن اوليه ) مي باشد . پارتيشن اوليه براي نصب سيستم هاي عامل و پارتيشن منطقي براي هر منظوري اعم از ذخيره سازي داده ها و نصب برنامه ها و … مي باشد . (شما مي توانيد سيستم هاي عامل خود را بر روي پارتيشن منطقي هم نصب كنيد يعني اينكه اگر پارتيشن اوليه داشتيد و خواستيد بقيه پارتيشنها را در پارتيشن گسترده به صورت منطقي تقسيم بندي كنيد مشكلي براي نصب چند سيستم عامل پيش نخواهد آمد . ) ـ گزينه Partition Type : نيز يك ليست پايين رو مي باشد . توسط اين گزينه شما مي توانيد نوع سيستم فايل پارتيشن را مشخص نماييد . Fat : قابل تشخيص توسط تمامي سيستم عاملها Fat32 : قابل تشخيص توسط سيستم عامل ويندوز 98 و بالاتر NTFS : قابل تشخيص توسط ويندوز هاي 2000 و XP ( NTFS . 04 توسط ويندوز NT قابل شناسايي است ) EXT2 , 3 - swap : سيستم فايل هاي مخصوص سيستم عامل لينوكس UnFormatted : يعني ساختن پارتيشن تنها و اختصاص فضايي براي يك پارتيشن بدون سيستم فايل در جعبه مخصوص Label مي توانيد يك ليبل يا نام براي پارتيشن مي توانيد انتخاب نماييد . اين نام مي تواند تا 32 كاراكتر الفبايي براي NTFS و 16 كاركتر الفبايي براي EXT2 , 3 و 11 كاراكتر الفبايي براي ساير پارتيشنها باشد . در بخش SizeBox مي توانيد اندازه پارتيشن خود را به واحد مگابايت وارد نماييد يا اينكه در روبروي آن درصد فضايي را كه مي خواهيد به پارتيشن مذكور اختصاص دهيد را بنويسيد . در بخش Cluster size سعي كنيد همان سايز Default را رعايت نماييد تا خود برنامه بر اساس استاندارهاي همان سيستم فايل اندازه كلاسترها تعيين نمايد . در بخش Drive Letter نام درايو مربوطه را وارد نماييد يا همان پيش فرض سيستم را قبول كنيد . در فريم مربوط به Position مي توانيد مشخص نماييد كه پارتيشن شما از انتهاي فضاي خالي تقسيم بندي شود يا از ابتداي فضاي خالي . Delete : از اين گزينه براي پاك كردن يك پارتيشن استفاده مي شود . UnDelete : در صورت پشيماني از پاك كردن يك پارتيشن مي توانيد از UnDelete استفاده نماييد . اگر در جعبه گفتگوي ظاهر شده گزينه Delete and Secure Erase را علامت زده باشيد ، آن پارتيشن ديگر قابليت Unerase يا UnDelete خود را كه همان بازگرداندن پارتيشن پاك شده مي باشد را ازدست خواهد داد . با انتخاب اين گزينه تمام آنچه كه در پارتيشن مذكور وجود دارد ( داده ها ) از بين خواهد رفت و قابل بازيابي و برگشت نخواهد بود . Label : توسط اين گزينه ليبل و نامي را براي پارتيشن خود انتخاب نموده يا تعويض نماييد . Format : با اين گزينه مي توانيد يك پارتيشن را با سيستم فايل انتخابي خودتان فرمت نموده و يك نام يا ليبل نيز براي آن انتخاب نماييد . Convert : با اين گزينه مي توانيد نوع سيستم فايل پارتيشن منتخب را به سيستم فايل ديگر تبديل نماييد . شما مي توانيد سيستم فايل هاي پايين تر را به بالاتر Convert نماييد . اگر بخواهيد پارتيشني را كه سيستم فايل آن NTFS مي باشد به FAT32 تبديل كنيد بايد ابتدا آن پارتيشن را پاك كنيد سپس مجدداً با FAT32 پارتيشن بندي نماييد . Merge : با اين گزينه مي توانيد دو پارتيشن را با هم يكي كنيد و به هم پيوند دهيد تا يك پارتيشن شوند . قبل از توضيح درباره پنجره هاي مربوط به اين گزينه ، لازم به چند نكته مهم توجه نماييد : ـ شما مي توانيد Fat را با Fatr32 به هم پيوند دهيد و NTFS را هم با NTFS با هم متصل نماييد ، يعني نمي توانيد NTFS را به Fat يا FAT32 پيوند دهيد . اگر بخواهيد يك Fat32 را Ntfs به هم پيوند دهيد ابتدا بايد Fat32 را به NTFS تبديل ( Convert ) نماييد سپس Merge كنيد . ضمناً نسخه هاي NTFS هم بايد يكي باشد يعني نمي توانيد NTFS . 04 ويندوز NT را با NTFS جديد ويندوز هاي 2000 و XP پيوند دهيد . ـ با توجه به ميزان داده هاي موجود در پارتيشنهايي كه قرار است با پيوند بخورند ممكن است انجام اين عمل طولاني شود حتي بيش از يك ساعت نيز طول بكشد . لذا در صورت طولاني شدن عمل ، هرگز كامپيوتر خود را خاموش يا ري استارت ننماييد تا عمل پيوند تمام شود . ـ هرگز پارتيشني را كه حاوي فايلهاي سيستمي مي باشد و يا اينكه Compressed ( فشرده شده ) مي باشد را با پارتيشن ديگر پيوند ندهيد . ـ پارتيشن هاي NTFS بايد داراي يك ويرايش ( Version ) و ظرفيت كلاستر برابر باشند . براي اطلاع از اين وضعيت مي توانيد با كليك راست بر روي پارتيشنهاي مذكور و انتخاب گزينه Properties ( تب NTFS info ) اين دو مورد را با هم بسنجيد . سپس در مرحله اجرا ، در فريم Merge Options پارتيشني را كه مي خواهيد پيوند بخورد را مشخص نماييد . با انتخاب هر پارتيشن اطلاعات آن پارتيشن در يك پوشه جداگانه بر روي يك درايو ديگر ذخيره خواهد شد كه شما مي توانيد اين پوشه يا فولدر را در فريم پاينيي به عنوان NewFolder وارد نماييد . در فريم آخر نوع سيستم فايل پارتيشن جديد را مشخص نماييد و OK را كليك كنيد . Split : اين گزينه برعكس گزينه Merge عمل مي كند . با اين گزينه شما مي توانيد يك پارتيشن بزرگ را به دو يا چند پارتيشن ديگر تقسيم نماييد . توجه داشته باشيد كه اين عمل را در مورد پارتيشني كه اكتيو است و يا داراي فايلهاي سيستم عامل مي باشد انجام ندهيد . (قبل از انجام اين كار نيز همچون گزينه Move/Resize ، بايد از طريق گزينه Windows Defragmenter در منوي Partition عمل دفراگ درايو مورد نظر را انجام دهيد . ) در جعبه گفتگو حاصل از كليك گزينه Split در تب Data شما مي توانيد فايلها يا فولدرهايي را كه مي خواهيد در پارتيشن جديد قرار گيرند را به پنجره طرف راست ( New Partition ) منتقل كنيد . در بخش فوقاني همين قسمت نيز دو گزينه ديگر وجود دارد كه مي توانيد نام ليبل و نوع پارتيشن خود را اعم از Primary يا Logical را انتخاب نماييد . در تب Size نيز سايز و ظرفيت مربوط به پارتيشن جديد را مشخص نماييد و Ok را كليك كنيد . به ياد داشته باشيد كه ميزان اطلاعات موجود برروي پارتيشن فعلي با پارتيشن هايي كه بعداً ساخته خواهد شد سازگاري داشته باشد . يعني به اندازه معقول باشد كه اطلاعات در آن به راحتي جاي گيرد . Properties : پنجره اي كه با انتخاب اين گزينه گشوده مي شود صرفاً اطلاعاتي درباره پارتيشن انتخابي است كه مي تواند برايتان مفيد باشد . Check for errors : از طريق اين گزينه مي توانيد از اشكالات و ايرادات احتمالي موجود در پارتيشن انتخاب شده مطلع شويد . MS_ScanDisk : بوسيله اين گزينه مي توانيد برنامه ScanDisk ويندوز خود را براي كنترل اشكالات احتمالي موجود در پارتيشنها فعال نماييد . Windows Defragmenter: با انتخاب اين گزينه مي توانيد برنامه DiskDefragmenter ويندوز را براي دفراگ نمودن يك پارتيشن فعال نماييد . ( اين گزينه را حتماً قبل از اجراي Move/Resize يا Split اجرا نماييد ) Advanced : اين گزينه داراي زير مجموعه چندگانه مي باشد كه عبارتند از : 1ـ Bad Sectors Retest : براي كنترل مجدد بدسكتورهاي احتمالي موجود در پارتيشن . 2ـ Hide Partition : براي مخفي نمودن پارتيشن . 3ـ Resize Root Directory : اين گزينه وقتي فعال مي شود كه شما پارتيشن هايي به صورت Fat16 كه مخصوص سيستم عامل منسوخ شده DOS622 مي باشد، بر روي هارد ديسك خود داشته باشيد . عددي كه در New Capacity وارد مي شود خودبخود براي مطابقت با سايز كلاسترها روند مي شود . 4ـ Set Active : براي فعال و اكتيو نمودن يك پارتيشن به كار مي رود . معمولاً اين كار را براي پارتيشنهاي از نوع Primary انجام مي دهند تا قابليت بوت داشته باشند .( مخصوصاً درايو C: ) 5ـ Resize Clusters : با اين گزينه مي توانيد سايز كلاسترها را كم يا زياد كنيد .( كلاستر نوعي واحد ذخيره سازي است . هر كلاستر از تعداد ثابتي سكتور ( 2 تا 8 عدد ) تشكيل مي گردد . كلاستر كوچكترين واحدي است كه سيستم عامل مي تواند آن را مديريت كند هرچند كه خود از سكتور تشكيل گرديده است . ) ـ منوي Tools : گزينه اول اين منو Drive Mapper مي باشد . اين گزينه هيچ اقدامي درباره ساخت يا پاك نمودن و يا … پارتيشنها ندارد . مهمترين كاري كه انجام مي دهد اين است كه در صورتيكه پارتيشني ( درايوي ) كم يا زياد گردد مشخصاً برنامه هايي كه در آن درايو با نام مشخص نصب شده اند توسط سيستم عامل قابل دسترسي نخواهند بود . زيرا يا درايو جديدي به مجموعه درايوها اضافه شده است و يا درايوي كم شده است بنابراين نام بعضي از درايو ها تغيير يافته است . اصلاح اين آدرسها توسط Drive Mapper انجام شده و آدرس اخير به آن داده مي شود . به عنوان مثال درايو سي دي رام شما G:\ مي باشد . اگر شما پارتيشني به هاردديسك خود اضافه نماييد مسلماً درايو CD_ROM شما H:\ خواهد شد . برنامه هايي كه از درايو CD_ROM براي استفاده مي كنند و يا سيستم عامل براي تغذيه فايلهاي سيستمي خود هنگام نصب برنامه هاي جديد از درايو مربوط مي خواهد حتماً بايد آدرس آنها تعويض شود و اين كار سنگين توسط Drive Mapper انجام مي گردد و يا مثال ديگر اينكه . فرضاً شما تعدادي از برنامه ها را در درايو E: نصب نموده ايد و از طرفي درايو D: را با برنامه PartitionMagic به قسمت تقسيم نموده ايد (Split ). با اين كار نام درايو E: به F: تبديل مي شود و برنامه هاي نصب شده در اين درايو توسط سيستم عامل در آدرس درايو E:\… قابل دسترسي نخواهد بود . بازسازي و بروز آوري اين آدرسها توسط Drive Mapper انجام مي شود . گزينه دوم BootMagic Configuration مي باشد . براي فعال شدن اين گزينه بايد آن را جداگانه از روي سي دي نصب برنامه MaigicPartition 8.0 در دايركتوري BTMagic \ setup \ setup.exe نصب كنيد . با اين گزينه شما مي توانيد براي اجراي چند سيستم عامل بر روي سيستم خود اقدام كنيد . اين كار به كمك پنجره اصلي برنامه كه ساده و گويا است انجام مي شود . BootMagic برنامه اي همانند SYSTEM COMMANDER مي باشد كه كار مديريت بوت چندگانه را با ايجاد منوهاي بوت انجام داده و حق انتخاب سيستم عامل دلخواه را به كاربر مي دهد . گزينه سوم Creat Rescue Disks مي باشد كه بوسيله آن مي توانيد ديسكت استارت آپ يا ريسك ديسك BootAble براي خود بسازيد تا در مواقع مورد نياز از آن استفاده نماييد . ـ منوي Tasks : اغلب گزينه هاي اين منو قبلاً توضيح داده شده است . فقط به گزينه هايي كه قبلاً توضيح داده نشده بسنده مي كنيم . گزينه Creat New Partition يعني ساختن يك پارتيشن جديد . ![]() گزينه Creat Backup Partition براي ساختن يك پارتيشن مخصوص براي گرفتن پشتيبان از داده ها استفاده مي شود . با ساختن اين پارتيشن Datat Keeper برنامه بطور اتوماتيك در پشت صحنه اجرا شده و از اطلاعات شما در درايو Backup پشتيبان نگه مي دارد . گزينه Install Another Operating System براي نصب يك سيستم عامل ديگر به كار مي رود . گزينه Resize Partitions براي تغيير دادن اندازه پارتيشنها به كار مي رود . گزينه Redistribute Free space براي اين است كه شما بخواهيد فضاي خالي باقيمانده را بين پارتيشنهاي ايجاد شده به طور مساوي تقسيم بندي نماييد . گزينه Merge Partitions براي پيوند دادن دو يا چند پارتيشن به كار مي رود . گزينه Copy Partition براي ايجاد يك پارتيشن همسان با يك پارتيشن ايجاد شده به كار مي رود . ـ منوي Help : از اين منو مي توانيد همانند Help ساير برنامه ها استفاده نماييد . قابل توجه است بدانيد كه در صورتي كه تحت يك سيستم عامل به نحوي از برنامه استفاده كنيد كه تمام پارتيشنهاي هارد ديسك ( حتي پارتيشن ACTIVE ) را نيز پاك كرده و از نو پارتيشن بندي نموده باشيد پس از عملي ( APPLY ) نمودن تغييرات ، برنامه از شما Restart نموده و به صورت اتوماتيك كامپيوتر را بوت نموده و تغييرات را ايجاد خواهد كرد . يادآور مي شود كه بعضي از گزينه هايي كه شرح داده شد در هنگام كليك راست بر روي پارتيشنها نيز ظاهر مي گردد . نكته آخر اين كه در هنگام استفاده از اين نرم افزار هرگز بدون فكر و تأمل اقدامي را انجام ندهيد زيرا فوق العاده خطرناك است اما در صورت موفقيت نتايج بسيار بسيار شيريني خواهد داشت . موفق باشيد . نقلیده از سایت پی سی ورد |
||
|
+
نوشته شده در شنبه بیست و ششم فروردین 1385ساعت 9:53 قبل از ظهر توسط غريبه
|
|
||
|
|
|
|
![]() قبل از استفاده از برنامه لازم است نكاتي زير را مدّ نظر قرار دهيد : 1ـ قبل اجراي برنامه كليه برنامه فعال خود را ببنديد و ذخيره سازي هاي خود را انجام دهيد . 2ـ از اطلاعات مهم خود ذخيره و پشتيبان بگيريد زيرا امكان از دست دادن اطلاعات وجود دارد . 3ـ از عدم وجود برنامه هاي Scheduled Tasks يا برنامه هاي TSR نظير Screen Saver يا همان برنامه هايي كه در زمان مشخص اجرا مي شوند مطمئن شده و يا آنها را غير فعال نماييد . 4ـ حتماًديسكت بوت بسازيد . 5ـ در صورتي كه وسط برنامه برق قطع شود و يا كامپيوتر به هردليلي خاموش يا Reset شود ممكن است هارد ديسك شما لطمات جبران ناپذيري ببيند و جدول پارتيشن آن به طور كلي پاك شود . 6ـ در هنگام استفاده بي نهايت دقت كنيد قبل از اجراي تغييرات ( Apply ) كاملاً از اقدامات انجام شده مطمئن شويد . پس از ورود به برنامه پنجره اصلي آن هويدا مي شود : اين پنجره به دو صورت ظاهر مي شود ؛ يكي پنجره اي كه براي برنامه اصلي كه تحت ويندوز اجرا شده است ظاهر مي شودو ديگري پنجره اي كه بواسطه استارت كامپيوتر با ديسكت بوت Partition Magic ظاهر مي شود . در واقع وقتي كه با ديسكت بوت ، كامپيوتر خود را لود مي كنيد پنجره شماره دو ظاهر مي شود اين پنجره امكانات كمتري نسبت به پنجره اصلي برنامه دارد اما مي توان اكثر كارهاي اساسي را با آن انجام داد . چون محتويات اين پنجره در پنجره اصلي برنامه نصب شده تحت ويندوز وجود دارد ، ما همان پنجره اصلي را براي شما توضيح مي دهيم . مطمئناً پس از يادگيري آن ، اين دانسته ها را نيز مي توانيد در باره پنجره اي كه در هنگام بوت با فلاپي ظاهر مي شود و همچنين گزينه هايي كه در هنگام كليك راست بر روي پارتيشن ها و يا نام ديسك (ها) هويدا مي شود نيز به كار ببريد . پنجره اصلي برنامه شامل تمام تولبار و شورتكاتها و تسك ها يا وظايف و نقشه ديسكها و ليستي از پارتيشنهاي موجود در ديسك انتخاب شده مي باشد . اگر كامپيوتر شما داراي دو هاردديسك باشد در هر زمان مي توانيد با انتخاب يكي مديريت مربوط به آن هارد ديسك را انجام دهيد. در بالاي صفحه منوبارها و تولبارها قرار دارند . در بخش ديسك مپ ( Disk Map ) شما مي توانيد ميزان فضاي اشغال شده توسط هر پارتيشن را به طور تقريبي ببينيد كه هر يك از آنها در صورت اختلاف بين سيستم فايلي آنها به رنگي متفاوت با ديگري ديده مي شود . اگر هاردديسك كامپيوتر شما علاوه بر پارتيشن اوليه داراي پارتيشن گسترده ( Extended ) نيز باشد درايوهاي منطقي ( Logical ) نيز در داخل آن مشخص خواهد شد . ( در يك پارتيشن بندي عادي هارد ديسك داراي يك پارتيشن اوليه كه همان درايو C است و معمولاً اين درايو به صورت اكتيو نيز مي باشد و يك پارتيشن گسترده ( Extended ) مي باشد كه شامل پارتيشن هاي منطقي بوده و به نامهاي D و E و … شناخته مي شوند .) در بخش ليست پارتيشنها ، تعداد پارتيشنهاي موجود ديسك انتخاب شده را با توضيحات كامل تر مي بينيد . علامت ستاره در بعضي از پارتيشنها دالّ بر اين است كه آن پارتيشن ، داراي يكي از شرايط زير است : 1ـ يا پارتيشن گسترده است . ( Extended ) 2ـ يا پارتيشن مخفي است . ( Hidden ) {پارتيشن هاي مخفي پارتيشنهايي هستند كه نام درايو ( Drive letter ) ندارند و كاربران نمي توانند به آن دسترسي داشته باشند. البته در ويندوز ايكس پي و 2000 حرفه اي اين پارتيشنها مي توانند نام درايو بگيرند . تمام پارتيشنها بجز پارتيشن اكتيو مي توانند مخفي شوند } 3ـ يا پارتيشني است كه سيستم فايل آن توسط سيستم عامل فعال پشتيباني نمي شود . به عنوان مثال اگر برنامه تحت ويندوز 98 اجرا شده باشد پارتيشن هايي كه سيستم فايل آنها NTFS يا EXT2 , 3 مي باشند ستاره دار خواهند بود . 4ـ يا اينكه بخشي از هارد ديسك است كه هنوز پارتيشن بندي نشده است . در بخش Partition Operation شما مي توانيد اعمال مربوط به پارتيشن منتخب را انجام دهيد . بخش پايين پنجره اصلي Legend ها را مي بينيد كه راهنماي خوبي براي رنگ نوع سيستم فايل پارتيشنها مي باشد . تمام اين بخشها و گزينه ها بجز منوي اصلي برنامه را مي توانيد از طريق منوي View از پنجره اصلي برداشته و يا اضافه نماييد . در منتهي اليه پنجره اصلي بخش Status Bar را مي بينيد كه با عبور ماوس از روي هر گزينه اي توضيحي درباره آن گزينه در اين قسمت ظاهر مي شود . با توجه به اينكه تولبارها ميانبرهايي براي گزينه هاي داخل منوهاي اصلي مي باشند و از طرفي با كمي مكث بر روي هر تولباري نام مربوط به آن تولبار به وسيله يك تول تيپ ظاهر مي شود لذا براي جلوگيري از توضيح اضافي در مورد تولبارها خودداري مي گردد و صرفاً زير منوها توضيح داده مي شوند و به تبع آن مسلماً شما عزيزان با تولبارها نيز آشنا خواهيد شد . ـ منوي General : ( اولين منو از سمت چپ ) Apply Changes ( Ctrl + A ) با انتخاب اين گزينه تمام كارهايي كه انجام داده ايد اعمال مي گردد ، البته در صورتيكه به پرسش برنامه پاسخ مثبت دهيد . در اغلب بخشها برنامه از ما پرسش براي تأييد اقدامي كه مي خواهيم انجام گردد مي پرسد تا از اقدام ما مطمئن گردد . Undo Last Change ( Ctrl +z) آخرين عمل انجام شده را بر مي گرداند . Discard All Changes ( Ctrl + D) تمام اعمال انجام شده را بر مي گرداند . ( انگار هيچ اقدامي صورت نگرفته است ) البته اين دو مورد اخير زماني امكان پذير است كه گزينه Apply Changes انجام نشده باشد . Pereferences ![]() تيك مربوط به Allow 64K FAT Clusters for Windows NT/Windows 2000/XP هر چند كه خود برنامه هم آن را پيشنهاد نكرده است اجازه مي دهد كه ما پارتيشنهايي با كلاسترهاي 64 KB درست كنيم كه در اينصورت بنا بر توضيح خود برنامه در ويندوزهاي NT , 2000 , XP قابل دسترسي مي باشد . |
||
|
+
نوشته شده در شنبه بیست و ششم فروردین 1385ساعت 9:51 قبل از ظهر توسط غريبه
|
|
||
|
|
|
|
|
هارد ديسك يا هارددرايو از اصلي ترين و سريعترين راههاي ذخيره سازي و دسترسي به اطلاعات و داده ها مي باشد . امروزه همه كامپيوترها داراي درايو هارد براي ذخيره سازي اطلاعات و يا نصب سيستم هاي عامل مي باشند . هارد ديسك از چند بخش عمده ي ؛ صفحه هاي ديسك ، هد و بازوي نگهدارنده ي آن ، شاسي يا پايه و قاب اصلي ، چرخاننده هد ، كنترلر هارد و موتور چرخاننده هارد ديسك . به طور كلي نوشتن و يا خواندن اطلاعات با كمك و همكاري اين مجموعه امكان پذير مي باشد ، ولي محل اصلي ذخيره سازي اطلاعات همان صفحات دايره اي شكل مي باشند كه برروي هم و با اندكي فاصله چيده شده اند . اين صفحه ها توسط موتور چرخاننده هارد ديسك با سرعت زياد ( 5400 يا 7200 دور در دقيقه RPM ) مي چرخند و امكان دستيابي به اطلاعات در نقاط مختلف صفحه را به كمك كنترلر هدها به نوكهاي خواننده يا نويسنده اطلاعات مي دهند . هر يك از صفحات هارد شامل مؤلفه هاي زير مي باشد : تراك ها كه عبارت است از يك دايره نازك كامل بر روي هر صفحه ، سكتورها كه به بخش كوچكي از تراك مي گويند و سيلندرها كه به مجموعه تراكهاي هم قطر برروي هر صفحه مي گويند . با توجه به اينكه براي خواندن اطلاعات از روي ديسك كه در حقيقت بر روي سكتورها نوشته شده است و هر سكتور در داخل تراكها قرار دارد و هارد ديسك بايد يك يا چند دور كامل بزند و از طرفي در صورتي كه اطلاعات بر روي هارد به صورت پراكنده وجود داشته باشد ( كه در اغلب موارد به دليل دفراگ نشدن هارد چنين است ) نياز است كه هد چندين و چند بار جابجا شده و هارد ديسك نيز به دور خود بچرخد . محدود نمودن اين محوطه يا به بخشهاي كوچك تقسيم نمودن آن نه تنها دسترسي به اطلاعات را سريعتر مي نمايد بلكه از استهلاك سريع هارد ديسك نيز جلوگيري مي كند ، بعلاوه موجبات طبقه بندي اطلاعات و نصب چندين سيستم عامل بر روي يك هارد ديسك را فراهم مي كند و … . براي راحتي تصور پارتيشن بندي هارد ديسك مي توانيد يك كيك تولد دايره اي شكل را مجسم كنيد كه آن رابا چاقو تكه تكه مي كنيد تا به هركسي يك تكه از آن را بدهيد . اين عمل بر روي هارد ديسك توسط برنامه هاي پارتيشن بندي از جمله PartitionMagic انجام مي شود . نكته : در ابتداي كار توجه شما را به يك نكته اساسي جلب مبكنم و آن تفاوت بين نرم افزار PartitionMagic و Fdisk ميباشد.در اين باره بايد گفت جدا از پوشته گرافيكي و جذاب پارتيشن مجيك و امكانات اضافه و خلاق آن ، مهمترين تفاوت بين اين دو برنامه در اين است كه Fdisk همواره قبل از نصب سيستم عامل وارد معركه شده و اقدام به پارتيشن بندي ميكند.اما PartitionMagic از آنجايي كه يك برنامه تحت ويندوز محسوب ميشود طبيعتا پس از نصب ويندوز بر روي سيستم نصب شده و ميتواند كليه نياز هاي شما را در رابطه با مديريت و پارتيشن بندي هارد ديسك به انجام برساند.ضمنا در Fdisk همه چيز بصورت دستي بوده و در واقع اين شما هستيد كه پس از پارتيشن بندي توسط Fdisk مي بايست كامپيوتر را بوت كرده و سپس عمليات مربوط به فرمت كردن كليه پارتيشن هاي ايجاد شده را تك تك انجام دهيد.در حالي كه در پارتيشن مجيك ، پس از تعييد نهايي ( Apply ) و آغاز مرحله شروع عمليات ،كلا سيستم وزمام و اختيار آن در اختيار پارتيشن مجيك قرار گرفته و كليه امور مربوط به راه اندازي مجدد كامپيوتر بطور كل، پروسه عمليات شامل فرمت سيستم و غيره تماما توسط پارتيشن مجيك انجام گرفته و شما صرفا ناظر انجام مراحل عمليات هستيد و نه چيزي بيشتر! براي نصب PartitionMagic 8.0 به موارد ذيل نياز داريد : الف) حداقل 70 مگابايت فضا خالي بر روي هارد ديسك ب) سي دي رام ( هر سرعتي ) ج) دو عدد فلاپي ديسكت براي ايجاد ريسك ديسك در صورت نياز ( اين دو عدد فلاپي كه در پايان نصب نرم افزار ساخته مي شود به عنوان ديسكتهاي BootAble براي پارتيشن بندي بدون داشتن سيستم عامل بر روي هارد ديسك مي باشد ) د) VGA با رزولوشن 800 x 600 pixels هـ) سيستم عامل ويندوز ، با شرايط زير : سيستم هاي عامل Windows 95b - Windows 98 SE Windows Me – Windows NT 4.0 - با حداقل حافظه يا رم32 MB* Pentium/ و پردازنده 150 MHz سيستم عامل Windows XP - Windows 2000 Professional با حداقل رم 128MB و پردازنده Pentium/233MHZ ( حداقل رم براي ويندوز 2000 به ميزان 64MB ) در صورتي كه از سي دي BootAble اورجينال PartitionMagic 8.0 يا از فلاپي BootAble آن استفاده مي كنيد شما براحتي مي توانيد تحت هر سيستم عاملي از اين نرم افزار استفاده نماييد . براي ساختن فلاپي ديسكت بوت ، مي توانيد در هنگام نصب نرم افزار با پاسخ مثبت به درخواست برنامه براي ساختن ديسكت بوت موافقت نماييد يا اينكه بعد از نصب از طريق منوي Start _ Programs _ PowerQuest PartitionMagic 8.0 _ PartitionMagic 8.0 Tools _ Create Rescue Disks . اين كار را انجام دهيد . اما اگر ويندوز نداريد در اين صورت در محيط Command Prompt در داخل دايركتوري English\DOSMAKE فرمان MAKEDISK A: را صادر كنيد . |
||
|
+
نوشته شده در شنبه بیست و ششم فروردین 1385ساعت 9:48 قبل از ظهر توسط غريبه
|
|
||
|
|
|
|
|
تقويم فارسي
Farsi Calendar نام يك برنامه فارسی كوچك و رايگان است، كه با قرار گرفتن در گوشه دسكتاپ ويندوز يك تقويم كاملا شمسي را در اختيار كاربر قرار ميدهد. اين برنامه كوچك توسط يك برنامه نويس ايراني نوشته شده وبصورت كاملا رايگان ارائه شده است.
حجم:758 کیلوبایت
|
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1385ساعت 3:58 بعد از ظهر توسط غريبه
|
|
||